Soma'daki mucizenin mimarı konuştu: Demirleri ısırarak hayatta kaldık

Kendisiyle birlikte 40 işçiyi kurtaran Selahattin Şen A Haber'e konuştu: Demirleri ısırarak hayatta kaldık.

  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
x

9 saat mahsur kaldığı madenden kurtulan ve kendisiyle birlikte 40 kişinin yaşamasını sağlayan maden işçisi Selahattin Şen A Haber’e konuştu. Çavuş olarak anılan tecrübeli madenci, konveyör oluklarına yattıklarını ve orada bulunan demirlere ağızlarını dayayıp oksijen aldıklarını söyledi.
 
KONVEYÖR OLUKLARININ İÇİNE YATTIK
 
14:50 gibi yangın olayı çıktı. Olayın ardından ayağın içini tamamen boşaltıp “kaçamak”a geçtik. Bizim ayağımız dışında, alt kattaki kişileri de oraya toplayıp 142 kişi olduk. Saat 19:30’a kadar hiç bir şeyimiz yoktu. Ama sonrasında hava kesildi. Hava kesilince bizim olduğumuz yeri de duman basmaya, karbon monoksit yükselmeye başladı. Ondan sonra çare aradık. Hava yok. Ayağın içine geçtik. Bizim ayağımız komple demir. Mekanize ayak olduğu için.  Arkadaşlara dedim ki “hepimiz bu konveyör oluklarının içine yatacağız. Hepimiz ağzımızı bu demirlere vereceğiz, bu demirlerden biz oksijen alacağız” dedim. Tüm arkadaşları ayağın içine götürdüm, hepimiz demirleri ısırdık. Bir kısmı beni dinlemeyip aşağılarda daha iyi yer buluruz diyip gittiler, aşağıda monoksit daha yüksekti.  
 
DEMİRLERİ ISIRARAK HAYATTA KALDIK
 
Bir emniyet şeridi astım. O şerit havaya göre kıpırdıyordu. Sürekli onu takip ettim. Saat 21’e doğru o şeridin yönü değişmeye, hava gelmeye başladı. Ondan sonra biz orada kalan kişiler yavaş yavaş toparlandık, kendimize geldik, sonra da yukarıdan kurtarıcı ekipler geldi onlarla beraber yer yüzüne çıktık. Kötü bir olay yaşadık.  Bizi kurtaran o demirler oldu. O demirlerden sürekli oksijen aldık. Hava değil oksijen aldık. Bunu ben yıllardan beri biliyordum. Zonguldak’ta madencilik okulunda bunun kursunu da gördük. 40’ın üzerinde arkadaş bu sayede kurtulduk.  Saat 00:06’da dışarı çıktım.
 
PANİK YAPMAMAMIZ SAYESİNDE KURTULDUK
 
Biz sakin olmamızdan, panik yapmamızdan ve o demirlerden faydalandık. Yoksa biz de giderdik. Mümkün değildi kurtulmamız.  Zaman zaman umutsuzluğa kapıldık. Vücudumuz yavaş yavaş uyuşmaya başladı. Sadece beynimize oksijen gelsin diye o demirleri hiç bırakmadık arkadaşlara “Demirleri ısırmaya devam edin” dedim. “başka kurtuluş şansımız yok” dedim. Ve öylece kurtulduk. O oksijen bize yetti. 1,5 saat o demirleri ısırarak kurtulduk.
 
Daha önce böyle bir şey yaşamadım. Çok yıllar önce bir kül baskını olmuştu, devletteyken. O kül baskınında da biz bunu denedik. O zaman da konveyör oluklarına yattık birkaç arkadaş. Kısa süreliydi ama o zaman da o konveyörlerden hava aldık. Bunu daha önce de denedik biz. Sene 1979 civarıydı. 
 

Bu yazıya ilk siz yorum yapın.

Yorumlar

Yorumlarınızı kendi özgür iradenizle yayınlamakta olup; bununla ilgili her türlü dolaylı ve doğrudan sorumluluğu tek başınıza üstlenmektesiniz. Yorum yaparak Toplum Kuralları ve Kullanım Koşulları'nı kabul etmiş sayılırsınız.

  • Lütfen birşeyler yazınız. Yorum alanı boş bırakılamaz.
  • Tebrikler! Yorumunuz onay sonrası yayınlanacaktır.
  • Mesajlarınız size hukiki sorumluluk doğurur.
  • Bir hata oluştu lütfen daha sonra tekrar deneyiniz!
 
TARİHTE BUGÜN: YERMÜK SAVAŞI

TARİHTE BUGÜN: YERMÜK SAVAŞI

İnsanların en ilginç korkuları

İnsanların en ilginç korkuları

Kanseri azaltan madde bu sebzelerde var

Kanseri azaltan madde bu sebzelerde var

Vahşi doğanın davetsiz misafirler

Vahşi doğanın davetsiz misafirler