Dinlenme hakkı, çalışma hayatında işçinin sağlığını, verimliliğini ve sosyal yaşamını koruyan temel, anayasal haklardan biridir. Bu nedenle İş Hukuku kapsamında çalışma süreleri kadar, işçinin dinlenme süreleri de özel olarak düzenlenmektedir. Yıllık ücretli izin, çalışma hayatında işçinin dinlenme hakkını güvence altına alan en temel haklardan biridir.
Uygulamada en çok tartışılan konulardan biri ise cumartesi gününün yıllık izinden düşülüp düşülmeyeceğidir. Özellikle haftanın beş günü çalışılan, cumartesi ve pazar günleri fiilen çalışılmayan işyerlerinde, cumartesi gününün yıllık izin hesabında nasıl dikkate alınacağı işverenler ve çalışanlar açısından tereddüt yaratabilmektedir.
9 Haziran 2026 tarihli 33275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2025/9525 esas numaralı, 2026/757 karar numaralı kararında yıllık izin uygulamasına ilişkin önemli hususlar yer almaktadır. Kararda yıllık izin uygulamasına ilişkin önemli mevzuat hatırlatmaları yapılmakta, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 56/5 maddesi uyarınca, yıllık izin süresine rastlayan hafta tatilleri, ulusal bayramlar ve genel tatil günleri yıllık izin süresinden sayılmayacağı, izin süresi hesaplanırken bu günlerin toplam süreden düşülmesi gerektiği ifade edilmektedir.
Diğer yandan, yıllık izin kullanan çalışanın yıllık izin hakkından cumartesi gününün düşülüp düşülmeyeceği hususu, Yargıtay 22'nci Hukuk Dairesinin kapanarak 9'uncu Hukuk Dairesine katılması sonucu alınan içtihatları birleştirme ilke kararlarında netlik kazanmıştır. Dolayısıyla Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2025/9525 esas numaralı, 2026/757 karar numaralı kararında yeni bir görüş bulunmamaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 56'ncı maddesi uyarınca, yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz. Bu hüküm oldukça açıktır. İşçinin yıllık izin kullandığı döneme denk gelen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri yıllık izin hakkından düşülemez. Ancak burada kritik soru cumartesi gününün hafta tatili olup olmadığıdır.
İş Kanunu'nun 46'ncı maddesi uyarınca işçilere, belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat hafta tatili verilmesi gerekmektedir. Klasik çalışma düzeninde pazartesi gününden cumartesi gününe kadar çalışılan iş yerlerinde hafta tatili genellikle pazar günüdür. Bu durumda cumartesi günü kural olarak iş günü kabul edilir.
Dolayısıyla iş yerinde cumartesi günü fiilen çalışılmıyor olması, tek başına cumartesi gününün hafta tatili olduğu anlamına gelmez. Cumartesi gününün yıllık izin hesabından dışlanabilmesi için iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi, personel yönetmeliği, iş yeri uygulaması veya benzeri düzenlemelerle cumartesi gününün hafta tatili ya da akdi tatil günü olarak belirlenmiş olması esastır.
Bu nedenle, iş yerinde cumartesi günü hafta tatili olarak açıkça belirlenmemişse cumartesi günü yıllık izin süresinden düşülebilecektir. Örneğin pazartesi günü yıllık izne ayrılıp pazar günü izni sona eren bir işçi bakımından, cumartesi iş günü kabul ediliyorsa yıllık izin bakiyesinden altı gün düşülmesi gerekecektir.
Buna karşılık cumartesi günü iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi, personel yönetmeliği veya yerleşik iş yeri uygulaması ile hafta tatili ya da akdi tatil günü olarak belirlenmişse durum değişecektir. Bu halde cumartesi günü yıllık izin süresinden sayılamaz. Aynı örnekte, pazartesi günü izne ayrılıp pazar günü izni sona eren işçi bakımından, cumartesi ve pazar hafta tatili olarak kabul ediliyorsa, yıllık izin bakiyesinden yalnızca beş gün düşülmesi gerekir.
Bu noktada işverenler açısından en önemli uygulama önerisi, cumartesi gününün iş yerindeki hukuki niteliğinin açıkça belirlenmesidir. İş sözleşmelerinde, personel yönetmeliklerinde ve yıllık izin uygulama esaslarında cumartesi gününün iş günü mü, hafta tatili mi yoksa akdi tatil günü mü olduğu açık şekilde düzenlenmelidir.
Özellikle haftanın beş günü çalışılan işyerlerinde, cumartesi günü fiilen çalışılmıyorsa cumartesi gününün niteliği ayrıca değerlendirilmelidir. Cumartesi günü sadece çalışma süresinin hafta içine dağıtılması nedeniyle boş bırakılmışsa, cumartesi gününün doğrudan hafta tatili sayılması mümkün olmayabilir. Ancak iş yeri düzenlemelerinde cumartesi açıkça hafta tatili veya akdi tatil olarak kabul edilmişse, yıllık izin süresinden düşülmemesi gerekir.
Sonuç olarak, cumartesi gününün yıllık izinden düşülüp düşülmeyeceği konusunda belirleyici olan husus, cumartesinin iş yerinde hangi nitelikte kabul edildiğidir. Cumartesi iş günü ise yıllık izinden düşülür. Cumartesi hafta tatili veya akdi tatil günü olarak belirlenmişse yıllık izinden düşülmeyecektir.