Ankara zirvesinde öne çıkması beklenen temel mesele, NATO'nun hangi aktörü tehdit olarak tanımladığı sorusundan ziyade, farklı risk alanları arasında nasıl bir stratejik önceliklendirme yapılacağıdır. Zira mevcut uluslararası konjonktürde ittifakın karşı karşıya bulunduğu temel güçlük, tehditlerin sayısından çok, bunların eş zamanlı biçimde yönetilmesini gerektiren yapısal özelliklerinden kaynaklanmaktadır.

İran savaşı aynı zamanda Çin'in Avrasya merkezli ticaret stratejisini sınırlamaya yönelik bir jeopolitik hamle olarak da değerlendirilebilir. Bütün bu gelişmeler birlikte ele alındığında İran'ın Çin ile dolar dışındaki para birimleri üzerinden petrol ticareti yapmaya başlaması ve Çin'in Körfez'de giderek artan ekonomik varlığı mevcut gerilimin oluşmasında önemli bir zemin hazırlamıştır.