Bir uyandıran gerekti...
Muhammed Durre "Bizi neden vuruyorlar" baba dediğinde
Sırtındaki kurşun deliklerinden çocukluğu geçtiğinde cennete
Son nefesin ısıttığı kelimeyi ve şehadeti bir duyan gerekti...
Seni saçlarından tanıdım anne,
Allah da seni şehadetinden tanısın dercesine feryattan feryada koşan
Hacerleri,
İsmaille teselli eden bir merhamet gerekti.
Yürü oğlum Allah'ın arzı geniştir diyen annelere
O arzı sadece zalimlere dar edeceğini söyleyen bir zafer gerekti.
Dinlenmek için ölmek isteyen İbrahim için
Karınca yuvalarını incitmeden yürüyen heybetli bir incelik gerekti.
Rim'in salıncakta asılı çiçekli küpesini
Ceketinde bir hüzün bayrağı gibi taşıyan Halid Nebhan hüznünde bir dede gerekti.
Dokuz evladı bir gecede şehit,
Dokuz kefeni bir gecede kalbine son kez basan
Şehit serçelerine ahdini yorgan yapan Neccara
Soylu bir "yemin" gerekti.
Un çuvalı taşıyan öyle sevinçli Amir'e
Ekmek yapacak anne bırakmadılar diye haykıracak bir "Vicdan" gerekti.
"Benimkiler henüz ölmedi"
Benim öksüzlerim henüz ölmedi" diyerek ağlayan babaların,
utanarak kapıları yoklayıp,
Yakuplardan Yusufları için gömlek istediği o acıya
kuyunun yanından bir kervan geçtiğini bir "hatırlatan" gerekti.
Ebu Ubeyde Ey Ubeyde
O an geldi aklına yüz atlıyla hem fikir
Gülmüyorsa toprağım gözyaşı da bir zikir
Süzülüp gideceksek Gazze'nin yanağından
Donup kalalım öyle sinmek sükseli zehir
Fısıltılar inletir karıncanın göğünü
Bilmez misin endişe zalimin tek öğünü
Diyorlar ki sen çekil buğday içinde çakıl
Başı sensen bu çölün kuma gömülsün akıl
Saklanıyor değildi senden benden ölmekten
Şehadetle yazdığın berren bahren ve cevven...
Diyecek...
Direnişe selam edecek bir
Yahya'ya kalbini serecek
Bir "yiğitlik" gerekti...
Son kalan bebeklere bir şefkat beşiği gerekti...
Ölmeden yaşayacak çocuklara bombasız bir sabah
Korkudan kalbi duran Dera'lara korkma diyecek bir huzur,
Kanatları olmasına rağmen Gazze'yi terk etmeyen kuşlara buğdayın o gemide olduğunu anlatan Sumud kalpli bir duruş gerekti.
Bu duruş unutulmayacak...