Nükleer dengede yeni kriz: İran anlaşmadan çekilebilir

Rızai, ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından açıklamalarda bulundu.

NPT'nin İran'a hiçbir yarar sağlamadığını öne süren Rızai, "İran'ın NPT'ye üyeliğine devam etmesinin bir anlamı yok." dedi.

Uluslararası anlaşmalar ihlal edilerek İran'ın nükleer tesislerine defalarca saldırı düzenlendiğini vurgulayan Rızai, "NPT'den çekilirsek muhtemelen Batı'nın muhalefeti ile karşılaşacağız." ifadesini kullandı.

Rızai, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) Başkanı Rafael Mariano Grossi'nin, İran'a saldırılara dair açıklamasını "kışkırtıcı ve tehlikeli" şeklinde nitelendirerek ülkesinin atom bombası yapmaya niyetli olmadığını söyledi.

Grossi, "Nükleer savaş olmadığı ve akıl almaz bir şekilde yıkıma yol açmadığı sürece hiçbir savaş İran'ın nükleer kapasitesini ortadan kaldıramaz. Umarız böyle bir durum olmaz." demişti.

- Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması

Halihazırda 191 ülkenin taraf olduğu antlaşma, 5 Mart 1970'te yürürlüğe girdi. 3 temel prensip üzerine inşa edilen NPT'nin esas amaçları, "nükleer silahların yayılmasının önlenmesi, nükleer enerjinin sivil amaçlarla kullanımı ve nükleer silahsızlanma" olarak biliniyor.

Soğuk Savaş döneminde artan nükleer silahlanma yarışının önlenmesi için hayata geçirilen anlaşmanın 9. Maddesi'ne göre, 1967'den önce nükleer silaha sahip olan ülkelere ayrıcalıklı bir statü kazandırıldı.

Bu kapsamda, nükleer silahlara sahip oldukları bilinen Çin, Fransa, Rusya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri, diğer ülkelerin nükleer silah edinmelerine yardımcı olmayacakları ve nükleer silahsızlanma amacına uygun hareket edecekleri taahhüdünde bulunurken, nükleer silah sahibi olmayan diğer 186 ülke bu silahları edinmekten kaçınacaklarına dair söz verdi.

Buna rağmen NPT'nin son zamanlarda artan nükleer silahlanma yarışının önüne geçmekte zorlandığı belirtiliyor.

Trump'tan İran'la müzakere açıklaması

Dikkat çeken gelişme! Bölgede gerilimi tırmandıracak işgal planı

Nükleer düzenin çözülmesi: Belirsizlik, caydırıcılık ve sistem krizi