Para layık olduğu mala gider

Akşam olmuş, pazar toplanmaya başlamış. Herkes malını satıp savmış. Bu adamın malına müşteri çıkmamış. Adam koca çuvalı geri getirmenin sıkıntısıyla düşünürken meşayih’ten birinin yolu pazara uğramış: O zat sormuş: Ne o evladım malını satamadın mı? Bak pazar toplanıyor. Adamcağız boynu bükük: Müşteri çıkmadı, Efendi Hazretleri demiş. Şeyh efendi yerden avuç avuç kum alıp buğdaya karıştır­maya başlamış ve: Şimdi çıkar evlat demişve hemen yanı başında beliren müşteri mala talip olmuş. Buğdaycıya şeyh, para, layık olduğu mala gider demiş.