Kanuni Sultan Süleyman Hayalî'yi himayesine aldı. Onunla Rodos, Irak Seferleri ve Bağdat'ın fethine katıldı. Bağdat fethi sırasında Fuzulî ile görüşen ve ondan bir Leyla ve Mecnûn mesnevisi yazmasını isteyen şairlerden biri de Hayâlî idi.

Peygamber'in sünnetini toplumsal bir hafıza ve kültürel bir inşa süreci olarak okuduğumuzda, O'nun asıl mucizesinin, vefatının ardından arkasında birbirine kenetlenmiş, birbirinden emin, birbirine hakkı ve sabrı tavsiye eden bir topluluk bırakmak olduğunu görürüz. Bugün Müslüman zihnin en büyük krizi, Sünneti hayatın içindeki dinamik kurucu rolünden soyutlayıp, onu tarihe hapsolmuş bir ritüeller bütününe indirgemesidir. Serdar Demirel'in bu hacmi küçük ama ufku geniş çalışması, tam da bu noktada Nebevî mirasın 'kültür kurucu' vasfını hatırlatarak, bize bugünün dünyasında nasıl bir 'inşa' sürecine muhtaç olduğumuzu anlatıyor.

Çocuklarımızın ruhuna, dillerindeki türküye, kalplerindeki ilahiye hitap edecek; yarışma formatlarını Batı'dan kopyalamak yerine kendi kültür kodlarımızla yeniden üretecek bir bakış açısına ihtiyacımız var. Okul koridorlarında, müzik derslerinde veya teneffüslerde yankılanan sesin bizim sesimiz olması için Neşet Ertaş'ın tevazusunu, Yunus Emre'nin aşkını, Itri'nin derinliğini merkeze alan kalbi dokunuşlara öncelik vermeliyiz.

Bireylerin özel alanlarını kamusallaştırma eğilimi elbette bütünüyle yeni bir durum değildir. Ancak dijital çağda bu eğilim niteliksel olarak farklılaşmıştır. Günlükler ve mektuplar sınırlı bir dolaşıma sahipken, bugün paylaşım anlık, kitlesel ve geri döndürülemezdir. Özel alan, korunması gereken bir değer olmaktan çıkarak sergilenmesi gereken “değersiz” bir kaynak haline gelmiştir.

Türkiye açısından mesele nettir: Ya karbon maliyetlerini dışarıya ödeyen bir ekonomi olacağız ya da bu maliyeti içeride tutarak kendi sanayi devrimimizi finanse edeceğiz. Bugünün yeşil dönüşüm maliyeti yüksek görünebilir. Ancak uzun vadede kontrolsüz iklim enflasyonu, bu maliyetin çok daha üzerindedir.