İran meselesi yalnızca güncel bir kriz olarak değil, tarihsel bir doğrulama olarak okunmalıdır. Bundan sonrası için Ortadoğu ülkeleri kendilerine şu soruyu sormalıdır: Güvenliği dışarıdan mı ithal edeceğim yoksa içeride mi inşa edeceğim?

Bölge milletleri olarak Türkler, Kürtler ve Arapların birbirlerine daha yakın durduğu bir bölge ve dünya, küresel emperyalist/Siyonist parçalama ve yok etme politikalarını durduracak tek çözüm ve yegâne yöntemdir.

İran'ın gerçekleştirdiği saldırılar Körfez ülkelerinin mevcut savunma sistemlerinin sınırlarını yeniden değerlendirmelerine yol açabilir. Bu değerlendirme sürecinin sonunda ortaya çıkabilecek en önemli sonuçlardan biri, bölgedeki güvenlik ilişkilerinin daha çok boyutlu bir yapıya dönüşmesi olabilir. Türkiye'nin son yıllarda savunma sanayii alanında elde ettiği ilerlemeler ve geliştirdiği teknolojiler, Ankara'yı bu yeni denklemde dikkatle izlenen bir aktör haline getiriyor.

Eğer dışlayıcı politikalar değişmezse, göç yalnızca büyüyen bir kriz değil, kalıcı bir küresel kırılma hattına dönüşecek. Ve bu sınavda başarısız olan yalnızca devletler değil, insanlığın kendisi olacak.