Eşine az rastlanır özellikleri sebebiyle başlarda sürekli kıskanılıp dışlanan, bundan dolayı diyar diyar sürgün gezen ve nihâyetinde kendisine kucak açan Endülüs'te karar kılarak burada olağanüstü işler başaran Ziryâb, Batı'dan bir şeyler alan değil oraya bir şeyler götüren bir dâhidir. Doğu'dan Batı'ya, farklı bir form kazandırarak götürdüğü akıl, ferâset ve vizyon, üzerinden 1.200 yıl geçmesine rağmen Batı'nın ve hatta tüm modern dünyanın yaşam alışkanlıklarına yön vermeye devam etmektedir.

Sovyetler üzerinden yürütülen eski denge siyaseti nasıl ki sürdürülebilir olmadıysa, bugün İsrail eksenli güvenlik arayışı da Rum tarafını güçlü kılmaktan ziyade bağımlı ve ikame edilebilir bir aktör hâline getirmektedir. Bu gerçeklik, GKRY'nin Türkiye karşıtı blok siyasetiyle değil; ada içi siyasi eşitliği kabul eden, Kıbrıslı Türkleri dışlamayan ve bölgesel güç dengelerini doğru okuyan bir yaklaşımla hareket etmesi gerektiğini bir kez daha ortaya koymaktadır.

Avrupa gibi teknoloji, sanayi ve katma değerli üretimle rekabet etmesi beklenen bir ekonomik blokta, ticaret anlaşmalarının kaderi neden hâlâ tarımsal rekabet üzerinden belirleniyor? Serbest ticaretin ana akım kuralları, düşük verimli sektörlerin korunması yerine, kaynakların daha rekabetçi alanlara yönelmesini öngörmez miydi? Bugün gelinen noktada tarım, ekonomik bir sektörden çok siyasi bir kaldıraç işlevi görüyor.

İsrail Genelkurmay Başkanı Eyyal Zamir'in, bölgede konuşlandırılmış askerlere hitaben yaptığı konuşmada Donald Trump'ın ateşkes planı kapsamında Gazze'yi bölen Sarı Hat'tı İsrail için “yeni bir sınır” olarak tanımlaması, bu hattın geçici bir askerî düzenleme değil, kalıcı bir mekânsal ve stratejik ayrım olarak kurgulandığını açık biçimde ortaya koymaktadır. Askerî kontrolün süreklilik kazanması, hukuki tanımı ne olursa olsun, sahada fiilî bir işgal rejimi üretmektedir.