İran'ın “eşik nükleer aktör” konumu ile İsrail'in “belirsiz nükleer güç” yapısı karşı karşıya geldiğinde, ortaya klasik caydırıcılığın ötesine geçen yeni bir nükleer gerilim evresi çıkmaktadır. Bu savaş, bize açık biçimde şunu göstermektedir: Mevcut nükleer düzen, yayılmayı sınırlamakta belirli ölçüde başarılı olsa da, belirsizlikleri yönetme konusunda yetersiz kalmakta; bu da sistemin kendi içinde ürettiği boşlukların sahada kriz olarak geri dönmesine neden olmaktadır.

Piyasalarda risk algısı güçlendikçe uzun vadeli istikrarsızlık beklentileri yaygın ve kalıcı hale gelebilir ve küresel düzeyde uzun soluklu bir enerji krizi yaşanabilir. Süreçte yaşanabilecek finansal çalkantılarla birlikte bu durum dünya ekonomisinde ciddi hasarlara ve dönüşümlere yol açabilir.

Kariyer artık düz bir yol değil. Çok katmanlı, çetrefilli, rekabetçi ve farklılaşmanın belirleyici olduğu mecrada akan coşkun bir ırmak gibi. World Economic Forum'un verileri de bunu destekler nitelikte. Geleceğin iş dünyasında bir yandan analitik ve yaratıcı düşünme, teknolojik okuryazarlık, yapay zekâ, dijital beceriler…öne çıkarken; diğer yandan esneklik, öz farkındalık, empati ve yaşam boyu öğrenme gibi insani yetkinlikler hızla yükseliyor. Görünen oki; başarı artık tek bir kavram veya alan odaklı olmaktan ziyade, çok yönlü bir gelişimden yana.

Habermas ne dini anlayabildi, ne de sekülerliği. İlginçti Habermas'ın değişimi, dönüşümü ama yetersizdi. Türkiye'deki Habermas hayranları bir şey bulduklarını sandılar. Ama Habermas'ın Gazze soykırımında İsrail yanlısı dili onları utandırmadı bile. Habermas bu dünyadan belki de kafası karışık gitti.